De Griekse voetbal god Podósfairo

De Griekse mythologie is het geheel van Oud-Grieksemythen en sagen. Dit zijn verhalen over goden, halfgoden en het contact tussen goden en mensen.

De Griekse mythologie gaf de oude Grieken verklaringen voor het ontstaan van de wereld, de hemellichamen, de mensen, de goden, het kwaad, ziekten, natuurverschijnselen en de oerelementen aarde, water, vuur en lucht. Ze vormde de basis van het geloven en denken van de oude Grieken.

 

De meeste van jullie zijn wel bekend met de grote spelers uit die tijd: Apollo, Zeus, Hera en Poseidon met zijn imponerende drietand. Een stuk minder van jullie zijn bekend met Podósfairo. En dit terwijl hij de laatste der Mohikanen van de Griekse mythologie is waarin het geloof nog zichtbaar en actief wordt beoefend. Dankzij de nationale ploeg van Griekenland zal hier in de aankomende decennia geen verandering in komen. Leuk WK-feitje tussendoor: het verzoek om achterop het blauw- witte tricot onder de naam en het rugnummer ‘Podósfairo’ te laten drukken is door de FIFA afgekeurd. Voor de onbekende zal ik een vrije vertaling geven van het mythische verhaal van Podósfairo.

gVOmy

Podósfairo (= voetbal) slenterde vaak door de straten van het oude Griekenland. Steeds vaker vond hij plezier in het verplaatsen van op de grond liggende olijven met de voet. Het was één van de weinige dingen die een glimlach op zijn gezicht kon krijgen(niet gek natuurlijk als je terugdenkt dat hij de God was van een sport die pas eeuwen later zou bedacht worden door de Britten). Oefening baart kunst zou weleens hier vandaan kunnen komen, want Podós werd steeds kunstiger met de Griekse trots. Hij moest alleen de wijk van Demeter (Godin van het voedsel) zien te mijden. Als ze hem weer eens betrapten zo oneerbiedig met etenswaren om te gaan moest hij rennen als Robben op de counter.

Dit was leuk, maar eigenlijk was de olijf te klein merkte hij al snel op; hij ging opzoek naar alternatieven. Hij liep een kwetsuur op bij het proberen van een watermeloen, een sinaasappel was net als de olijf toch te klein. Het was het allemaal net niet; toen hij ook dit doel in zijn leven wilde opgegeven kwam Hephaistos bij hem langs.  Hephaistos had de eigenschap bijzonder handig te zijn. Hij had Podós vaak gezien vanuit zijn werkkamer en was zo geïnspireerd geraakt tot het uitvinden van een ronde leren bal. Podós kon zijn geluk niet op, dit was precies wat hij zocht. Uit het zicht van de massa bracht hij hele dagen door met de bal. Hij was inmiddels zo bedrijvig geworden met de bal dat hij al hooghoudend de berg Olympus kon beklimmen.

De jongetjes uit zijn buurt, die het voornamelijk hielden bij tikkertje of frisbeeën met servies gingen zich steeds vaker afvragen waarom Podósfairo nooit aansloot bij hen en waarmee hij zijn dagen vulde. Ze gingen op spionnen avontuur. Hij werd op heterdaad betrapt. Krampachtig liet hij zich vallen, acteerde pijn, wees de bal aan als schuldige en deed alsof hij ook niet wist wat dat ronde ding was. Volgens sommige was dit de eerste schwalbe ooit. Tevergeefs voor Podós stonden de kinderen op allerlei plekken om hem heen en zeker de helft had goed kunnen zien dat hij wist waar hij mee bezig was. Hij kon niet anders meer dan open kaart spelen en vertelde wat dit allemaal moest voorstellen.

De slimste van de buurt verzon er binnen een aantal dagen een spelelement bij. Een veld, doelen en doelpunten maken werd de doorslaggevende factor om dit nieuwe spel te winnen. De kinderen hadden voetbalkoorts zonder dat ze het doorhadden. Weken en maanden gingen voorbij, voor de eerste generatie voetballers ooit ontwikkelden ze zich uitzonderlijk. Ze verzonnen formaties en tactieken zoals op de slagvelden waar hun vaders aan moesten deelnemen. De snelle en goede schutters voorin, de sterke solide kids achterin. Het was oogstrelend, ze gingen hun zelf taken opleggen voor extra oefening en de moeilijkheidsgraad te verhogen. Op sommige dagen mocht je alleen koppend of met een omhaal scoren, op andere pas als elke deelnemer de bal minimaal één keer had aangeraakt. De elf beste uit de wijk waren op een gegeven moment onverslaanbaar. Concessies werden er niet gedaan; de mindere goden van de wijk verloren dag in dag uit.

Op een dag stond er een gigantisch houten paard naast het veld. Vreemd vonden de voetballertjes het, maar het zal wel weer een project zijn van één van de artistieken in de buurt. Dat was het zeker niet; halverwege de wedstrijd sloeg het paard open en denderde daar een selectie van 23 man sterk uit. Wegrennen had geen zin. Waarom ook? Ze wisten niet eens wat deze vreemden kwamen doen. Podós liep richting de middencirkel en vroeg aan de aanvoerder van het stel wat ze kwamen doen. Één van de kinderen had thuis opgebiecht wat ze elke dag deden op dat veldje. Zijn oudere broer had dit weer ergens anders laten vallen na een tiental Ouzo’s. De meeste begrepen weinig van het verhaal en hadden er ook weinig oren naar. Deze 23 waren geïnteresseerd en wilden meer weten. Podós liep terug naar zijn vrienden om te gaan overleggen wat te doen. Heel gek, maar op natuurlijke wijze vormden de jongens een kring om Podós heen die steeds harder ging praten en toen hij klaar was gaf iedereen een soort strijdkreet. Ze hadden besloten om de regels te delen met de onbekende heren en een wedstrijd te spelen.

De enige ervaring die de tegenstander had bestond uit een half uur kijken naar de jongens van Podós. Het begin was hilarisch, de ene fout na de andere. Alle regels werden overtreden. Ze waren al snel het plezier verloren. Ze waren echter trots en strijdlustig genoeg om niet direct op te geven. De oudste had ineens een idee. Ze vroegen om een korte pauze aan Podós. Dat mocht, want dit was ook niet leuk voor de getalenteerde jongens. Na de korte break stonden de heren in een georganiseerde opstelling, 5-4-1. De achterste negen deden niks meer naast het tegen houden van de aanvallen van Podós. Dit was even wennen voor de uitvinders van het spel. Aanval na aanval strandde op één van de ledenmaten van de achterste negen. Met de handen in het haar liepen ze naar de tafel met feta, tomaten en thee in rustperiode van de wedstrijd, dit zou later uitgroeien tot wat we nu als ‘de rust’ kennen.

Ze besloten om het tempo te verhogen, een aanvaller extra op te stellen en directer te gaan spelen. Het spelbeeld veranderde niet veel ten opzichte van de eerste helft. Podósfairo United had al het balbezit, een paar grote kansen maar het mocht allemaal niet baten. In de slotfase ging af en toe zelfs de keeper mee naar voren tijdens de aanvallenreeks.  Na de zoveelste poging, zonder nog een tegenstoot te hebben ontvangen, die net over ging zakte de achterhoede vol ongeloof door hun knieën met de handen voor de ogen. Precies op dit moment van onwaakzaamheid peert de keeper hem blind naar voren. De man die voorin geposteerd was mocht eindelijk wat doen. De bal viel voor hem en de verdedigers konden de spits onmogelijk meer inhalen. Na de lange sprint richting het doel schoot hij blind en vermoeid tegen de leren bal aan, binnen, 0-1. De jongens van Podósfairo kunnen het niet geloven. Een groot deel is woest, een ander deel staat al in tranen. De zon geeft aan nog twee minuten te spelen, maar dit mocht niet meer baten.

Uren hebben ze verslagen op het veld gezeten. De tegenstanders waren dronken van geluk in het houten paard gestapt en vertrokken. Sommige vragen bleven hardop gesteld worden: “Hoe kan dit? Ze hebben helemaal niks gedaan toch?” en het meest nog “Dat kan toch helemaal niet leuk zijn op deze manier?”. Podósfairo stond op en veegde zijn dikke tranen van zijn gelaat: luister vrienden “dit spel is een leugen en vanaf morgen zijn wij de grootste leugenaars!” wat hij vervolgde met: “wij zullen iedereen die dit spel, wat een grote toekomst tegemoet ziet, op een positieve manier trachten te benaderen afstraffen door middel van al het leven uit de wedstrijden te halen. En de punten binnensmokkelen als dieven in de nacht! Forza Hellas!”

Daarom vind je vandaag de dag nog steeds rond het embleem van de Grieken de tekst: “Thetikí̱ arni̱tikí̱ (Θετικήαρνητική) ” “Negatief is positief”.

Euro-2004-Greece

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s