Ne Mutlu Türküm Diyene vanuit Amsterdam!

Het ging heel lang ‘goed’. De status van de Turken in Nederland was te vergelijken met die van de Chinezen. Werken hard, geen last van, hoort en ziet ze weinig. Als we alle TV zenders en kranten de afgelopen dagen moeten geloven is dit inmiddels helemaal anders. Het zijn tikkende tijdbommen die zich niet thuis voelen hier en zich in grote getallen sympathiseren met de terroristen actief in het Midden – Oosten.

Het eerste kritiek punt is niet gelogen. Het tweede punt is gewoon niet waar.

Ikzelf , als halve Turk en halve Nederlander, ben misschien niet het beste voorbeeld. Mijn vader, als zoon van een eerste generatie gastarbeider, wel. Hij kwam als 13-jarige uit het conservatieve Konya naar het vrije Amsterdam. Voorzien van het Turkse werk-gen heeft hij zich opgewerkt tot succesvolle zakenman in Nederland. Hij heeft een eigen bedrijf dat het goed doet en heeft zijn gezin alles kunnen geven wat hun hartje begeerde. Aan de telefoon zal je misschien denken dat je een Jordanees aan de lijn hebt in plaats van een Turk. Door de omgeving waarin hij zijn eerste stappen in de Nederlandse taal zetten is het voor hem geen ABN geworden maar plat Amsterdams.

Mijn vader, met toestemming van mijn moeder, wil graag terug naar zijn vaderland. Dit is geen opwelling maar een langgewenste droom. Omdat hij Nederland haat? Natuurlijk niet. Anderzijds heeft hij natuurlijk genoeg te klagen hier zoals een echte Nederlander betaamt. Bijvoorbeeld die verschrikkelijke zakelijke belastingen en regels die het niet makkelijker maken voor een ondernemer.

Hij is geboren in ’63. Ik denk dat dit de laatste Turks Nederlandse generatie is, die kunnen zeggen dat ze geslaagd zijn in Nederland, met een eeuwige tweestrijd zullen leven. Ben je hier wil je naar Turkije. Ben je zes maanden in Turkije wil je stiekem toch ook wel weer terug naar dat koude kikkerlandje. Dit is voor mij heel anders. Ik wil op termijn een mooi vakantiehuis in het land van mijn vader. Ik wil mijn toekomstige kinderen alles van dat prachtige land laten zien. Mijn zoon heeft geen keuze, GALATASARAY. Toch blijf ik hier. Mijn hele sociale leven is hier, alle mensen, buiten mijn familie, waar ik van hou zullen hier blijven.

Mijn vader is niet de enige goed geïntegreerde Turk van de tweede generatie. Hier komt mijn grootste hekelpunt naar voren. Waarom zijn het altijd dezelfde mensen die voor ‘ons’ mogen spreken in de media? Het zijn ALTIJD, geen uitzondering, mensen met een té uitgesproken voorkeur. De linkse politici hebben op één of andere manier allemaal een bloedlijn die ergens de Koerdische grenzen bereikt. Laat ik gelijk een statement maken dat ik niks tegen Koerdische Turken heb. Deze mensen bezitten allemaal dezelfde opvattingen, dat is niet goed. Aan de andere kant heb je de spreekbuizen voor de ordinaire gezegd “Koffiehuis” Turken. Deze mensen hebben tegenovergestelde meningen maar ook allemaal dezelfde opvattingen, niet goed.

Waarom kan een goede nieuwsredactie niet iets meer werk verrichten en een neutraal en welbespraakt persoon vinden, buiten de politiek? Omdat men dat niet wil horen. De linkerkant knuffelen we hier dood. Het beeld van de Turkse gemeenschap houden we graag in stand, Turken met een schotel, die niks anders doen dan Turkse televisie kijken, Turkse kranten lezen en alleen maar een Turkse sociale kring hebben.

Ik ben bereid om met iedere journalist morgen Amsterdam Oost in te lopen en elke leeftijdsgroep Turken te benaderen met de vraag of zij de terroristische daden wereldwijd, in naam van de Islam, steunen. Als dit in de buurt komt van de cijfers van dat suggestieve flutrapport lever ik mijn Turkse legitimatiebewijs in.

Minister Asscher wil dat Turken zich hier thuis voelen en hun toekomst hier in Nederland zien. Een mooi streven. Weten jullie hoe moeilijk deze taak is? Nederland is nou niet bepaald een land waar de inwoners zelf ontzettend trots op zijn. Een Amsterdammer op vakantie zal altijd op de vraag “Where are you from?” ‘Amsterdam’ antwoorden, zoals de Rotterdammer en de Hagenees. Een Turk zal altijd met Turkije antwoorden. Dit maakt het zo moeilijk. Politiek, debatten, gesprekken zijn allemaal geen oplossingen voor dit soort problematiek in mijn ogen. Sport, Kunst en Cultuur dat zijn grote stappenmakers. Een Turks Nederlandse spits bij Ajax, een succesvol Turks Nederlandse acteur, een trotse Turks Nederlandse schrijver. Dit moet, heel gestaag groeien, je kan niemand dwingen om van een land te houden.

Is het beeld wat er bestaat van de Turken dan onzin Yordi? Nee. Het is zo dat er een hele grote groep geen enkele affiniteit heeft met Nederland. Wat het echte grote probleem is dat in deze groep ook veel jongeren zitten. Voor de ouderen is er een “oprot premie” in het leven geroepen. Deze gaat als een trein. Dit ging zo hard dat Nederland er nu de rem op heeft gezet. Dat kan niet, vind ik. Wat bij jongeren het beste werkt is denk ik confronteren. Als jij de hele dag Turks wil praten, Turkse televisie wil kijken en Turkse kranten wil lezen, ga je het niet redden. Bij alles zal je expliciet moeten vermelden dat dit niks met herkomst heeft te maken maar met het leven. Praktijkvoorbeelden aan de lopende band. Ik hou het graag dichtbij mijzelf. Een voorbeeld uit de amateur voetbalwereld, waar ik zelf elke week in acteer. Teams die voornamelijk bestaan uit een groep met allemaal dezelfde buitenlandse roots zien achter elke boom een vijand. Elke foute beslissing komt in hun optiek voort uit racisme. Zo een ploeg moet je een keer meenemen naar een wedstrijd van twee roomblanke elftallen op een soortgelijk deplorabel niveau. Dan pas kan je zien dat er (vaak) geen racisme aan te pas komt, op de lagere niveaus zijn de scheidsrechters gewoon niet capabele.

Als Nederland echt verbetering wil zal het plan van aanpak moeten worden gewijzigd. Als de Nederlanders met Turkse roots willen slagen in het leven zullen zij zich meer moeten inspannen en openstellen. Het is een situatie die niet volkomen slecht is maar wel één met genoeg ruimte tot verbetering en niet zoals iedereen in de media graag doet voorkomen een groot en onoplosbaar probleem.

Ne Mutlu Türküm Diyene vanuit Amsterdam!

Advertenties

One thought on “Ne Mutlu Türküm Diyene vanuit Amsterdam!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s