Deniz Çoban; mijn held van de week

Het maandagprogramma van deze week in Turkije had geen spectaculaire affiches. Toch werd het een avond om nooit te vergeten, het werd de avond van de 38-jarige scheidsrechter Deniz Çoban.

Deniz

Çoban was aangesteld om de wedstrijd tussen Kasimpasa en Çaykur Rizespor in goede banen te leiden. Deze doelstelling werd, zoals wel vaker in het voetbal, jammer genoeg niet gehaald. Ik had zelf andere verplichtingen, wat niet wil zeggen dat als ik thuis was geweest ik wel was gaan zitten voor deze wedstrijd, en zodanig had ik niks van deze partij meegekregen. Een alerte twitteraar toonde mij hetgeen wat vandaag het gesprek van de dag in Turkije zou worden en ver daarbuiten. Een hevig geëmotioneerde scheidsrechter die het perspraatje na de wedstrijd van de trainer van Kasimpasa, Riza Çalimbay onderbreekt om op live televisie aan heel meekijkend Turkije zijn oprechte excuses te maken. Ik werd er stil van. Was dit nieuw? In essentie niet, we hebben al zo vaak leidsmannen voor de camera zien verschijnen om eigen beslissingen te beoordelen. Echter meestal krijgen we een droge ‘sorry’ voorgeschoteld en een enkele keer blijft een scheids, tegen beter weten in, zijn eigen beslissing goedkeuren.

In Çoban’s geval was dit anders. Er stond een geslagen man, die niet wist wat voor gevolgen zijn actie zouden gaan krijgen. Hij mompelt dan ook zelf dat hij geen idee heeft of hij hier goed of slecht aan doet en dat hij thuis goed gaat nadenken over zijn toekomst als scheidsrechter. De trainer die hem een knuffel geeft en zegt dat fouten menselijk zijn en dat hij gewoon verder moet gaan word momenteel overal bejubeld. Iedereen maakt fouten en daar moeten we van leren om verder te geraken. Mooie maar vooral loze woorden. Want het zijn deze mensen die het vak scheidsrechter onmogelijk maken, zeker in Turkije.

Als reactie op de aanhoudende en steeds heftigere kritiek op de Turkse arbitrage heeft de Turkse voetbalbond besloten de scheidsrechter full-prof te maken. Betere lonen, meer aandacht voor het vak. De trainers, spelers en media denken daarom dat ze per heden de scheidsrechters hiermee constant om de oren mee mogen slaan. Ridicuul. We zijn zes speelrondes weg in Turkije, wat denken deze mensen nou? Dat dezelfde scheidsrechter de volgende dag anders fluit omdat hij een salarisverdubbeling heeft gehad en een spoed cursus van good old Jaap Uilenberg?

Ik was zo geraakt door het interview dat ik de beelden wel moest bekijken, waarom deze man zo een spijt had van zijn beslissingen. Wat blijkt? Dat hij tot vijf keer toe in de maling is genomen door de spelers op het veld. Schaamteloze valpartijen onder een leiding van een valse schreeuw, keer op keer. Daar staat de scheidsrechter voor. Nee, we slaan volledig door in deze smerige matennaaierij. Het spel gaat steeds sneller, de oude bazen houden technologische hulp tegen, het is lastig zat zonder amateurtoneel op de velden voor de mannen die niet zo goed konden voetballen maar zo gek op het spel zijn dat ze andere helpen om het wel uit te kunnen oefenen.

De zogenaamde held van een trainer, met zijn steuntje in de rug voor Çoban, is voor mij de schlemiel van de week, zo niet van het jaar. Hij werd namelijk onderbroken door de scheidsrechter op het moment dat hij stond te klagen over de gegeven penalty, die in zijn ogen niet terecht was, wat ironisch genoeg ook nog eens waar was. Dan vraag ik me af waar je het lef vandaan haalt als trainertje, die ook nog eens de beelden heeft gezien. Zijn Kasimpasa speelde namelijk vanaf de 38e minuut tegen een man minder en in de slotfase zelfs tegen twee man minder, door schandalige schwalbes van zijn pupillen. Met deze kennis in pacht moet je toch wel heel erg roekeloos zijn om te gaan klagen over een onterechte penalty?

Als de Turkse bond echt stappen wilt maken in dit proces moeten ze in eerste instantie alle bestuurders die wekelijks de meest waanzinnige dreigementen plaatsen omdat hun club een keer punt verlies lijdt, ja ik heb het tegen jou Mahmut Uslu, te verbannen uit het voetbal. Voor de trainers en spelers moeten er spiegels worden opgehangen. Als zij de leiding mogen confronteren met zogenaamde fouten waarom andersom niet dan? Laat de voorzitter van de scheidsrechters bond ook maar eens plaats nemen in één van de vele praatprogramma’s plaatsnemen en dit soort compilaties uitzenden:

Deniz Çoban, jij bent mijn held van de week, misschien wel van dit seizoen.

Advertenties