Dankjewel//Teşekkürler @sneijder101010

Het was 20 januari 2013, een zondag. Wekenlang was er het gerucht. Ongeloof, scepsis, lachwekkend. Een 28-jarige Wesley Sneijder naar Turkije, het kon niet zo zijn. Al lag je in de clinch met Inter, er zat maar een jaar of twee tussen dat jij de allerbeste van de hele wereld was. De allerbeste Wesley, ware het niet dat die opportunisten bij de FIFA voor een speler gingen die het WK had gewonnen maar voor de rest dat jaargang niet in jouw schaduw mocht staan. Een regelrechte schande.

Het was toch allemaal waar. Ünal Aysal, de fantastisch toenmalige voorzitter van Galatasaray was het gelukt. Met zijn charisma en status lulde hij de voorzitter van Inter onder tafel en jij en jouw vrouw waren overtuigd van Istanbul, jullie nieuwe thuis. Daar stond je in een achteraf kamertje, hoe die dingen gaan, in ons shirt, in mijn zo geliefde shirt. Het stond je prachtig. WesleyInTurkije.com was ook geboren. Ik ben groot geworden met de magie van Hagi, sinds zijn vertrek werden er legio 10’s gehaald, allemaal moesten zij de nieuwe Hagi worden, er kwam er niet één in de beurt, maar ik wist, jij Wes, jij gaat het halen. Na 1636 dagen, 175 wedstrijden, 45 doelpunten, 44 assists en je 13.586 minuten zien vechten voor Galatasaray wil ik mijn gelijk halen en jou de bevestiging geven over de kwestie, waar jij altijd met nederigheid bent mee omgegaan. Jij hebt zijn status behaald Wes. Vanaf nu zijn er twee tijdperken omtrent de uitstervende maar oh zo fijne nummer tien rol, Hagi en Sneijder.

De status van Galatasaray in eigen land was jij bekend mee. Dat heeft je zeker geholpen want de supporters harten had je zo veroverd. Voorzitter Aysal had een plan, jij moest elan brengen, Galatasaray moest de status die zij binnen de landsgrenzen heeft, ook ver daarbuiten zien te behalen. Jij en Drogba waren zijn kunstukken. Hij noemde jullie de kersen op zijn taart. En wat had hij gelijk.

Hoge bomen vangen veel wind. Jullie waren te goed. De ene na de andere prijs werd binnen gesleept. Europese grootmachten sneuvelde weer in Istanbul als voorheen. Jij voorop. Een dag rust is jou nooit gegund helaas en toch heb jij het zo lang uitgehouden in Turkije, jezelf hervonden na die kut periode in Milaan. De trainer (Terim) wilde je zogenaamd niet eens hebben eigenlijk. Wekelijks had je ruzie met de Turkse jongens volgens de fabeltjes in de kranten. Elke transferperiode wilde je of zou je vertrekken. Louis van Gaal naar Manchester, “het zal toch niet”. Bevend keek ik altijd uit naar het slot van de transferperiode, maar uiteindelijk ging jij nooit ergens heen. Op den duur geloofde ik jouw, eigenlijk jullie natuurlijk, liefde voor Istanbul en Galatasaray. De zenuwen over een vertrek verdwenen en glimlachend las ik al die onzin elke winter en zomer.

“Fener aglama”. Jij zong dit in een bomvolle Arena op het kampioensfeest. Onze Wesley man, in het Turks, het zal voor altijd een kippenvel moment blijven. Net als je doelpunt tegen Juventus, in de sneeuw. Net als je twee vuurpijlen langs Volkan Demirel, links en rechts van hem in het kruis. Net als je interview na de zoveelste aanslag in Turkije. “Voor de rest van mijn leven zal ik mij Turks voelen en het dragen met trots”. Net als je bedreiging richting die verschrikkelijke pers. Het zijn te veel momenten Wes, echt te veel.

Galatasaray is groots in alles wat met de club te maken heeft. Zo blijkt maar weer, echt in alles. Want sinds het nieuwe beleid zijn wij groots in onze domheid. Ik heb vaak gezegd, geschreven en gedacht in de afgelopen periode, als Sneijder dit zinkende schip verlaat, kan ik hem helemaal niks kwalijk nemen. Dat meen ik echt, wat er vandaag de dag gebeurd past niet bij jou status. Jij was, samen met die fantastische Uruguayaanse keeper Muslera, het enige wat wij, de supporters nog hadden van het niveau dat Galatasaray is, hoort te zijn, moet zijn. Jij wilde het schip helemaal niet verlaten. Jij bleek de voetbal equivalent van de schipper van de Titanic te zijn. Jij wilde, in dit cruciale jaar voor Oranje, alles op het spel zetten en proberen Galatasaray terug te brengen waar het hoort. Echter dachten de eigenaren daar anders over, stank voor dank. Ze gaan het verder proberen zonder kapitein. Zonder jou en ook zonder mij Wes, tot de volgende verkiezingen ben ik er ook niet meer bij.

Men zal dat gek vinden, net zoals men het heel gek vond dat jij naar Galatasaray vertrok. Ik had een dagtaak aan het beantwoorden van mensen die enkel de Eredivisie kijken een beeld hadden van Turkije uit het jaar kruik, gevoed door al die goedverdienende “analisten” op TV die het ook allemaal niet begrepen. Uiteindelijk haalde wij ons gelijk, overwinteren in de Champions League was geen bijzonderheid meer voor de club waar jij terecht kwam. De huidige neerwaartse spiraal van niet te voorspellen en wat veel erger is, totaal onnodig.

Wesley Benjamin Sneijder, want die tweede namen zijn we in Turkije gek op, Yolanthe, Xess Xava en Jessey, het ga jullie goed. Zoek een mooie bestemming, ver van de US en China verwijderd. Ik heb mijn portie voetbal geluk gekregen van jou, het is nu de beurt aan een andere Yordi, die dagelijks droomde van de allerbeste voetballers in zijn tricot. Jouw verbintenis met Galatasaray, bracht mij een boek, een fantastisch nieuw avontuur in het voetbal en de liefde. Ik ben je voor eeuwig dankbaar. En de stekker gaat nu uit WesleyInTurkije.com.

Seni Hiç Unutmayacağım, Sonsuz Teşekkürler.

Yordi.

 

Advertenties