Ons Oranje?

Wat willen wij nou eigenlijk?

Meteen twijfel ik of ik met deze zin moet openen, want een wij is er al heel lang niet meer in Nederland. Laat ik mijzelf dan maar een klein beetje voor de gek houden en dat wij als voetballiefhebbers nog wel een wij kunnen vormen.

Sinds de neerwaartse spiraal is ingezet bij Oranje is er zo ontelbaar veel gezegd en geschreven, ook door mijzelf. Ik ben niet snel overtuigd van mijn eigen ongelijk, je hebt het dan niet altijd bij het juiste eind maar er zit in ieder geval nog een klein beetje lijn in het geen wat je zo nu en dan de wereld in blijft slingeren. Over het algemeen geen populair model bij de mensen met een veel groter bereik. Het kan zomaar voorkomen dat je iemand onwijs cynisch Hakim Ziyech ziet wegzetten als een blaag, “graag of niet” en enkele maanden later kan vinden dat er in Zeist koppen moeten rollen voor de nalatigheid bij het winnen van Hakim voor Oranje.

De introverte spelers zijn grijze muizen, de kleurrijke spelers worden kapot geschreven. Telkens kan ik alleen maar denken, wat willen wij nou eigenlijk? Is het echt enkel en alleen de tegenvallende prestaties of zijn we gewoon niet meer in staat om vriendelijk of verdraagzaam te zijn? Goed nieuws is geen nieuws. Ik weet niet zeker hoe belangrijk het is. Na een generatie die vaak en langdurig bejubeld is staat er na deze kwalificatiereeks een ploeg die nog nooit langdurig gesteund is door het land waarvan verwacht word dat ze het shirt met trots dragen. In Brazilië stond een ploeg, onder leiding van een uitmuntende trainer, op het veld met genoeg sleutelfiguren die de nieuwe jongens konden motiveren om hun sportieve wraak te nemen op de laagdunkende opinie die Nederland had aangenomen. Het is deze verschrikkelijke campagne goed duidelijk geworden dat laatste der Mohikanen er alles aan moesten doen om zelf op de been te blijven, de rest van de ploeg op sleeptouw nemen zat er simpelweg niet meer in. Het enige wat ze nog konden was praten. Binnenkort is ook dit aspect niet meer aanwezig.

De kans is zeer aanwezig dat er bij de eerst volgende competitieve wedstrijd van Oranje elf spelers aan de aftrap verschijnen die allemaal ooit (langdurig) onder vuur hebben gestaan bij het volk en de pers, dat hebben onze beste internationals ook gestaan, maar deze jongens kennen de keerzijde niet. Niet goed genoeg bevonden, genegeerd, saai genoemd of als ongeschikt beoordeeld op basis van kleding keuze. En als we het gevoel hebben dat we klaar zijn met het grote Oranje vinden we wel twee fragmenten van een jeugdige international die niet meteen omschakelt.

De suggesties dat deze jongens alleen maar om hun bankrekening geven is al zo vaak gezegd en geschreven dat het voor vele als waarheid word beschouwd. Soms hoop ik het voor ze. De romantici blijven redenen zoeken, meestal met het verleden teveel over de schouder meekijkend. De realisten vertellen altijd achteraf haarfijn wat er fout is gegaan.

De totale instorting van Oranje heeft maar één tastbare oorzaak, het bolwerk Zeist. Elke fout die wij met zijn alle concluderen vindt haar oorsprong bij de KNVB. Ik hoop dat de pennen en tongen zich snel en continu blijven richten in de juiste richting. Tekenend voor het probleem was de heksenjacht op een persoon bij de voetbal bond die niet veel vrienden heeft. Nooit was de voetbalpers harder en strenger. Grotendeels terecht maar het werk is nog lang niet klaar, toch lijkt de ergste storm te zijn gaan liggen. Vreemd, want de KNVB is op dit moment nog hopelozer dan in tijden van Hans van Breukelen.

Zonder plan, geen toekomst. Zie het meest recente voorval met Sofyan Amrabat. Wie is er verantwoordelijk voor het lakse gedrag om deze jongen voor Oranje uit te kunnen laten komen? De hooghartigheid om niet met de zelfde strijd en passie als in dit geval Marokko te knokken voor talenten is onacceptabel. Stel dit aan de kaart bij een media optreden in plaats te discussiëren of deze jongen Oranje materiaal is. Daar komen we waarschijnlijk, met pijn in het hart, op het aanstaande Wereldkampioenschap achter.

Advertenties

Dankjewel//Teşekkürler @sneijder101010

Het was 20 januari 2013, een zondag. Wekenlang was er het gerucht. Ongeloof, scepsis, lachwekkend. Een 28-jarige Wesley Sneijder naar Turkije, het kon niet zo zijn. Al lag je in de clinch met Inter, er zat maar een jaar of twee tussen dat jij de allerbeste van de hele wereld was. De allerbeste Wesley, ware het niet dat die opportunisten bij de FIFA voor een speler gingen die het WK had gewonnen maar voor de rest dat jaargang niet in jouw schaduw mocht staan. Een regelrechte schande.

Het was toch allemaal waar. Ünal Aysal, de fantastisch toenmalige voorzitter van Galatasaray was het gelukt. Met zijn charisma en status lulde hij de voorzitter van Inter onder tafel en jij en jouw vrouw waren overtuigd van Istanbul, jullie nieuwe thuis. Daar stond je in een achteraf kamertje, hoe die dingen gaan, in ons shirt, in mijn zo geliefde shirt. Het stond je prachtig. WesleyInTurkije.com was ook geboren. Ik ben groot geworden met de magie van Hagi, sinds zijn vertrek werden er legio 10’s gehaald, allemaal moesten zij de nieuwe Hagi worden, er kwam er niet één in de beurt, maar ik wist, jij Wes, jij gaat het halen. Na 1636 dagen, 175 wedstrijden, 45 doelpunten, 44 assists en je 13.586 minuten zien vechten voor Galatasaray wil ik mijn gelijk halen en jou de bevestiging geven over de kwestie, waar jij altijd met nederigheid bent mee omgegaan. Jij hebt zijn status behaald Wes. Vanaf nu zijn er twee tijdperken omtrent de uitstervende maar oh zo fijne nummer tien rol, Hagi en Sneijder.

Continue reading “Dankjewel//Teşekkürler @sneijder101010”

COLUMN @TheFev | Achter de Voorpagina

Het wachten is nu op het volgende malle filmpje van Sjaak Swart – en een reactie van Feyenoord daarop. Of op een Ajacied die boos is op de photoshopper van het AD, want dat is een Rotterdamse krant en die, nou ja, enfin, weet ik veel.

Laat ik beginnen dat het in één passage genoemd worden met Sjaak Swart zo’n ver-van-mijn-bed-show was, dat ik daar niet eens over heb kunnen dromen in mijn dertigjarige leven. Ik mocht de levende legende vrij recent de hand schudden en we konden het inderdaad goed met elkaar vinden.

De cover-saga loopt een beetje uit de hand en vooral over de motieven is blijkbaar veel verwarring bij werknemers van het Rotterdamse katern. Ik ga zo wel namen noemen, hoor, anders laat het te veel aan de verbeelding over. Daarom dacht ik, laat ik er een laatste keer helderheid over proberen te geven.

Continue reading “COLUMN @TheFev | Achter de Voorpagina”

De beste bankzitters van Nederland. Blijf.

Ik ga het even voor de jongens opnemen. We praten over 4 jongens, 20 (2x) en 21 (2x) die niet zoals Nouri niet kunnen wachten, maar alle vier al international zijn, alle mogelijke lof hebben ontvangen van alle supporters en kenners. Die alle vier een concurrent hebben die niet dusdanig voetballen dat ze het realiteitsbesef zouden moeten hebben om rustig hun kansen af te wachten, integendeel zelfs.

Ook is het niet zo dat Bosz de boel weergaloos laat voetballen waardoor wij, als fans, blind achter de trainer zouden moeten gaan staan. Het zijn vier jongens waar we met zijn alle trots op zijn geweest, echte Ajax voetballers, ze zijn één voor één  vergeleken met Amsterdamse grootheden en niet alleen door de mensen op de tribunes.

Hou ook rekening met alles wat deze vier jongens op dit moment doen en vooral zeggen dat, deze jonge jongens, aan alle kanten worden ingefluisterd en gek gemaakt. Er zijn nogal wat mensen met belangen in deze jongens, die op dit moment gouden bergen zien verdampen. Er zijn twee opties voor de geldwolven in het voetbal of voor de hoofdprijs verkopen of ze voor een zo laag mogelijke transfersom verpatsen.

Ook hebben de partijen met belangen er wat aan dat de supporters de spelers in kwestie graag zien vertrekken in plaats van dat de aanhang zich sterk maakt voor ze. Er is niet heel veel mis met mijn ogen en van twee van de vier vind ik ook dat ze niet conform hun talent presteren. Alleen hebben alle vier deze spelers veel te veel talent om ze te bedanken en uit te zwaaien.

Ik hoop vooral dat Peter Bosz eerlijk blijft in zijn wedstrijdselectiebeleid en dat de spelers in kwestie het antwoord geven waar wij van weten dat ze het kunnen, namelijk met hun voeten op het veld.

 

Mijn wekelijkse frustraties met de Bundesliga Highlights op @FOXSportsnl

Voor Engeland is er het paradijs der samenvattingshows, Match of the Day. Voor Nederlanders is er voor de La Liga nu een initiatief van de zingende commentator Sierd de Vos. Voor Italië zijn er hele goede twitteraars (@SanderJonkman, @ReonBoeringa, @WillemHaak) met gratie Gods een potje via Eurosport en voor de rest moeten we samenvattingen zoeken. Voor Frankrijk is Jean-Paul op de wereld gekomen en Turkije moeten jullie via mij doen. Blijft de Bundesliga over, hét strijdmiddel van FoxSports om het Internationale pakket aan de man te krijgen. (Los van de slinkse kosten, je bent een dief van je eigen portemonee als je alleen Eredivisie neemt). Het is een pover maar prachtig strijdmiddel en daarom heb ik wekelijks zoveel vragen.

 
Ik heb Sportschau niet van huis uit meegekregen, en los daarvan heb ik ook weinig behoefte aan Duits geschreeuw in mijn huiskamer. Omdat ik één van die twee gekken in die kelder ben die wekelijks de zes top-competities in de gaten aan het houden is voor de voetballiefhebbers, die geen genoeg kunnen krijgen en qua buitenlands voetbal niet worden verwend in Nederland. Ben ik aangewezen tot de Bundesliga highlights van Fox voor de wedstrijden die ik niet live kon zien.

 
Toen de samenvatting van Bayern was afgelopen wilde ik jubelend twitteren, want: Geen Dortmund als tweede! maar Köln – Leipzig. Echter is er ook dit seizoen niks veranderd aan de verdeelsleutel van het programma, twee (te) ruime samenvattingen en de overige wedstrijden in een flits. Dat is in mijn ogen onbegrijpelijk. Als er iets is waar Jean-Paul en ik (bijna) een moord voor zouden doen zijn het wedstrijdbeelden. Dan bezit je alles en doe je er dit mee?

 
Ik zal even opsommen wat er mis mee is in mijn ogen. In het huidige format is een presentator niet nodig. Waarom moet de kundige Pascal Kamperman vermelden dat we nu HSV – Bayern gaan kijken, als dat het enige is wat hij er over vertelt? Waarom wordt er niet naar de inhoud gekeken van wedstrijden en dat de maatstaf te laten zijn voor hoeveel aandacht de wedstrijd krijgt? Bayern speelt ook weleens een zaad partij, waarom 20 minuten daaraan spenderen en bij de 3-3 van Frankfurt en Hertha alleen de doelpunten laten zien? Je zou er voor kunnen kiezen om de commentatoren bij de beelden wat meer diepgang te laten brengen, alleen is dit een onmogelijke taak bij zulke korte samenvattingen. Het meest absurde punt is nog wel, waarom mag deze show maar een uur duren? Waarom dit absurd is? Omdat FOX best moeite heeft met de programmering te vullen. Weten jullie wat er direct na de Bundesliga Highlights begint? De Bundesliga Highlights! En daarna? Jullie raden het al.

 
Er is voor, achter de schermen en in de commentator hokjes zoveel kennis en liefde voor de sport aanwezig. Ik denk dat wij bij FC Afkicken hebben aangetoond dat er weinig grotere vak idioten bestaan dan commentatoren. Zet (bijvoorbeeld) Mark van Rijswijk neer als presentator, doe daar een gast of gasten bij. Maak keuzes op basis van inhoud, schakel na de wedstrijd terug naar de studio, behandel de wedstrijd enzovoort. Het is niks nieuws, maar oh zo nodig in het Nederlandse sportaanbod wat betreft de buitenlandse competities.