Blog, Tea Time

Tea Time: Comedy old school vs new

Beste Yordi,

Elba als Bond, dat is zoiets als Steven Gerrard bij Manchester United, alles is mogelijk maar het gaat nooit gebeuren. En als we het dan toch over James Bond en opvallende types hebben, ik herken een bruggenbouwer als ik er één zie, laten we het dan eens over John Cleese hebben. De Engelsman waar ik veruit de meeste lachuren aan heb besteed. Cleese dook immers eind jaren negentig ook ineens op in een tweetal Bondfilms en evenzoveel videogames. Niet dat ik dat erg grappig vond overigens.

Wist jij dat John Cleese, zonder dat ik het wist, volgens dezelfde werkwijze zijn comedy bedenkt als ik mijn content en artikelen? Afgelopen jaar was hij te gast bij Twan Huys in College Tour. Aldaar legde hij doodleuk uit hoe hij aan zijn beste ideeën komt, hij sluit zich op zijn manier af compleet af van de buitenwereld en gaat dan gewoon zitten wachten tot de ideeën tot hem komen. Meestal duurt dat een minuut of twintig. Het was jammer dat de vragensteller van dienst niet doorvroeg over deze materie. Ik vroeg me namelijk gelijk af hoe gedetailleerd bijvoorbeeld het Briantype uit Monthy Python tot hem kwam in zo’n sessie en hoeveel ‘nazorg’ het nodig had. Bij mij komen namelijk meestal niet meer dan headlines en onderwerpen binnen, het is mijn vaste ritueel op de zondagnamiddag, als Feyenoord heeft gespeeld.

Doorgaan met lezen “Tea Time: Comedy old school vs new”