Waarom jij een wedstrijd van Kasımpaşa moet gaan kijken:

Kasımpaşa Spor Kulübü heeft op het eerste gezicht een aantal nadelen voor de amateur politiek volgers in Nederland. De club is gevestigd in het district Beyoğlu. Dat is de geboortegrond van de president van Turkije Recep Tayyip Erdoğan. Erdoğan is zelfs voormalig speler van Kasımpaşa en de naamgever van het huidige stadion. Omdat je niet […]

Gençlerbirliği aan de rand van de afgrond

Het gaat slecht met Gençlerbirliği, de grootste club uit de hoofdstad van Turkije. Bij velen in Nederland momenteel bekend als de werkgever van Moestafa El Kabir (ex-NEC). Met dertien punten staan ze in de degradatiezone met maar drie punten meer dan de onderste twee, daarmee is het de slechtste eerste seizoenshelft sinds 2001/2002. Destijds was de dramatische start een keerpunt voor de club, maar de vraag is of de club nu nog te redden is. Misschien wel, als de grote man uit het verleden afstand neemt van de club.

Ilhan Cavcav
De grote man waar ik op doel bij dit opleidingsinstituut is de heer Cavcav. De 80-jarige voorzitter van de club, die al sinds 1977 met de scepter zwaait, maakt er momenteel een potje van. Dit seizoen heeft Gençlerbirliği de buitenlandse pers alleen maar met ridicule berichten weten te bereiken. En daar is de voorzitter verantwoordelijk voor. De club heeft er in de eerste seizoenshelft maar liefst drie trainers doorheen gejaagd, met de laatste twee als ultieme dieptepunt: de in Nederland bekende Fuat Çapa had een dienstverband van een aantal uur en zijn opvolger Yilmaz Vural van maar liefst zes dagen. Dit kan natuurlijk niet zo verder. Maar hoe krijg je iemand van de troon die al 38 jaar de dienst uit maakt, en in het verleden ook nog met veel succes?

Ilhan Cavcav
Ilhan Cavcav

De twee slechtste seizoenen in de recente historie lijken qua start nogal op elkaar. Dit seizoen begon de Brit Stuart Baxter vol goede moed aan zijn avontuur in Ankara, in 2001 was het de Belg Walter Meeuws die zin had in een langdurig dienstverband in de Turkse hoofdstad. Beide trainers kwamen bedrogen uit, al speelde de voorzitter veertien jaar geleden geen paniekvoetbal. Erdogan Arica nam destijds de geplaagde ploeg van de Belgische oefenmeester over en herstelde goed na een stroeve start. Hij eindigde uiteindelijk op een nette achtste positie in de competitie. Opportunistisch als de voetbalwereld is, was de verwachting dat de club verder zou gaan met Arica. De voorzitter was toen echter nog een visionair en had de opvolger al lang en breed op de radar: Ersun Yanal, het Turkse wonder’kind’ in de selecte groep die het in Turkije tot trainer op het hoogste niveau had weten te schoppen.

 

Ersun Yanal
Ersun Yanal

Ersun Yanal
Yanal is een oefenmeester zonder voetbalverleden op het hoogste niveau, wat een unicum is in Turkije. Op 31-jarige leeftijd werd hem het tweede elftal van Denizilspor toevertrouwd. Via het tweede, periodes als assistent en ad interim kreeg hij op 37-jarige leeftijd de kans om als hoofdtrainer aan de slag te gaan bij Denizlispor. Dit deed hij voortreffelijk. Ankaragüçü zag het helemaal zitten in deze trainer van de toekomst. Een trainer die openstond voor andere aspecten dan de traditionele facetten in het voetbal. Hij tekende een voorcontract bij de hoofdstedelingen, tevens de aartsrivaal van Gençlerbirliği, dat kostte hem zijn baan bij het op dat moment goed draaiende Denizlispor. Bij Ankaragüçü verrichtte hij kleine mirakels. De club die met hangen en wurgen op het hoogste niveau was gebleven werd onder zijn bewind zesde in het eerste seizoen en in het tweede seizoen vierde. Ilhan Cavcav had het gezien, zijn toekomst lag bij aartsrivaal Gençlerbirliği.

Verder lezen Gençlerbirliği aan de rand van de afgrond

Een interview met een megalomane gek!

Dit interview tussen de voorzitter van Fenerbahçe en een grootmacht in het Turkse media landschap Şansal Büyüka stond vanochtend in de krant Milliyet: De voorzitter van Fenerbahçe Aziz Yildirim belde… “Ersun Yanal heeft gesproken en jij geschreven”zei hij. “Voorzitter als jij gaat praten, schrijf ik dat ook op”.. “Schrijf maar op dan” was het startsein […]