Blog

Galatasaray – Real Madrid: Een terug- en vooruitblik met @JurrVanWessem

Galatasaray – Real is het affiche waarmee de aanhang van de Turkse grootmacht graag koketteert. Waar de rivalen soms door een loting in de beker een Turkse tegenstander meer dan twee maal treffen in één seizoen, zien de Galatasaray supporters de grootste club ter wereld soms vier keer als tegenstander voorbij komen in één kalender jaar.

Real-Madrid-vs-Galatasaray-810x426

Morgen om 22:30 staat het 9e onderlinge duel op het programma tussen Real Madrid en Galatasaray. Tijdens de Trofeo Santiago Bernabéu. In 2011 werd Galatasaray voor het eerst uitgenodigd. Zou jij wat kunnen vertellen over deze ere wedstrijd? Op welke basis worden ploegen uitgenodigd?

Het is een vorm van vriendschap en erkenning voor de tegenstander. Soms is zo’n wedstrijd ook gelieerd aan een transfer maar in het algemeen is de tegenstander vooral een leuke bijzit bij de seizoenspresentatie van Real Madrid want zo moet je de wedstrijd wel zien. Het is ook niet de bedoeling dat de tegenstander Real op zijn nummer zet, al mag de gast natuurlijk wel winnen. Vorige week won AS Roma bij Valencia en dat was toch wel een domper voor de fans van die club. Het is nu wel speciaal want de eerste wedstrijd zonder Casillas en de eerste met Rafa Benitez. Daarvoor komt het publiek. Dat bij Galatasaray Sneijder meedoet is vooral voor hem een leuke bijkomstigheid. Het Madrileense publiek gunt hem hooguit een applaus.

Als liefhebber van het Zuid-Europese voetbal zal je geregeld Galatasaray voorbij hebben zien komen in je carrière, wat vind jij van de Turkse grootmacht?

De Turkse competitie valt eerlijk gezegd net buiten mijn gezichtsveld, maar Galatasaray ken ik vooral van de Europese wedstrijden en wat flitsen van de toppers in eigen land. Het is natuurlijk de eerste Turkse club die een Europese hoofdprijs won en daarom de vaandeldrager van het Turkse voetbal. In mijn jeugd (jaren 60/70) was Fenerbahçe dat (ook vanwege legendarische wedstrijden tegen Ajax) maar sinds ruim twintig jaar is dat wel anders. Natuurlijk spreekt Gala tot de verbeelding vanwege goede spelers. Sneijder past zeker in een traditie met Taffarel, Popescu, Hagi, Jardel en recent nog Drogba.   

In 2000 begon de afscheidstournee van de aller grootste die er heeft gespeeld  bij Galatasaray met de wedstrijd om de Super Cup tegen de Koninklijke, Gheorge Hagi had een speelse avond. De grote man was de nieuwe spits, Mario Jardel, die was gekocht met de volledige prijzenpot die was gegenereerd met het winnen van UEFA Cup, wat staat jou nog bij van dit duel?

Het was een bijzondere wedstrijd om verschillende redenen. Allereerst speelde Galatasaray heel gedurfd en was het op het veld geen outsider. Bij Real deed Figo voor het eerst mee. Het was stampvol en ik keek voor de wedstrijd vooral op de eretribune naar onwaarschijnlijk veel mooie vrouwen die Galatasaray achterna waren gereisd. Ik geloof dat we onze cameraman nog vroegen om extra shots van de tribune te maken. Dat was ongekend, een beetje als de Bavaria-babes in 2010. Ik had (ten onrechte) gedacht dat er vooral mannen uit Istanbul waren overgekomen. De wedstrijd ging in golfbewegingen maar Galatasaray was uiteindelijk de bovenliggende partij dankzij Jardel, die in de verlenging een knappe, opportunistische goal maakte. Het hele stadion ontplofte. Het was overigens al het vierde jaar dat de CL-winnaar naast de Supercup greep, dus eigenlijk was dat geen verrassing. Lucescu was zeer trots en liep juichend het veld in.

032002

Ik was eerlijk gezegd vergeten dat beide goals in de officiële speeltijd uit strafschoppen kwamen. En Hagi kon geen stempel op de wedstrijd drukken en werd gewisseld. Een paar maanden ervoor was hij nog op het EK tegen Italië van het veld gezonden. Maar Jardel heb ik van die wedstrijd wel onthouden (ik maakte in 1995 een portret van hem in aanloop naar Ajax-Grêmio, dus had ik een zwak voor hem).

Mircea Lucescu had het stokje overgenomen van Fatih Terim en was bezig met Terim te overtreffen, de kwartfinale van de Champions League werd een half jaar na de winst in de Europese Super Cup bereikt. Wederom de Koninklijke als tegenstander, die dit seizoen echt waren begonnen aan het bouwen aan de droom van Perez de Galácticos. In Istanbul werd het een memorabele avond, helaas in Madrid niet, wat kun je ons vertellen over dit tweeluik?

Eerder speelde Galatasaray tegen Monaco in de groep. Monaco verloor in Istanbul na een onfortuinlijke wedstrijd maar won daarna in een zinderende wedstrijd thuis, met negen tegen elf. Toch ging Galatasaray door naar de volgende ronde en vervolgens kwam het ook door de tweede groepsronde. Galatasaray speelde Real helemaal zoek in de tweede helft. Maar uiteindelijk werd het 3-2 en in Madrid was Real wel een maatje te groot. Volgens mij waren die wedstrijden tegelijkertijd met Bayern-Man United en heb ik beide duels in samenvatting gezien.

jardel

Terug naar het nu, beide ploegen zijn voor altijd verbonden aan aartsrivalen, hoe schat jij voor beide ploegen de kansen op nationaal en internationaal succes?

Real Madrid is ook onder Rafa Benitez een kanshebber voor alle prijzen (al blijft alles afhankelijk van de vorm van Messi). Ik verwacht dat Real nog meer op de kwaliteiten van Cristiano zal teren en dat de defensie hechter wordt, maar er zijn nog veel vraagtekens. De transfer van Kovacic kan ik niet plaatsen en als Illarramendi en Isco moeten vertrekken blijft er weinig Spaans over.

Galatasaray is te klein voor het tafellaken maar de groepsronde overleven kan het natuurlijk wel, als de loting niet al te zwaar is. Vorig seizoen was het prut, het jaar ervoor was het goed. Bij een eventueel vervolg in de Europa League kan de ploeg net als in 2000 ver komen.

Jurriaan van Wessem, Dutch correspondent in the mediterranean world, and of international football; Doriano di cuore, fieru di esse monegascu, i fidel valencianista.

Jurriaan volgen op twitter doe je hier!

Blog

Een interview met een megalomane gek!

Dit interview tussen de voorzitter van Fenerbahçe en een grootmacht in het Turkse media landschap Şansal Büyüka stond vanochtend in de krant Milliyet:

De voorzitter van Fenerbahçe Aziz Yildirim belde… “Ersun Yanal heeft gesproken en jij geschreven”zei hij. “Voorzitter als jij gaat praten, schrijf ik dat ook op”.. “Schrijf maar op dan” was het startsein voor een bombardement over de vertrokken trainer:

“Ersun Yanal heeft geen aandeel in dit kampioenschap…”

“Wie heeft dit elftal kampioen gemaakt dan” was mijn vraag…

“Mijn voetballers met hun leeuwen moed. Nogmaals de trainer Ersun Yanal heeft geen aandeel gehad”…

Laten we de spelers van Fenerbahçe nogmaals feliciteren. “Maar voorzitter, de voetballers zitten toch midden in dit gebeuren?”

“Nee” was zijn vastberaden antwoord en voegde nog het volgende interessante toe;

“Niet een speler heeft gezegd dat Yanal moest vertrekken. Ze hebben een aantal kritiek punten aangegeven, alleen dat klopt. Caner, Alper roept nu iedereen, ook die hadden klachten maar hebben niet om een ontslag gevraagd. De vertrokken Salih heeft ook geklaagd…”

Toen de voorzitter de naam van Salih noemde ging werd zijn stem harder “Hij heeft hem gewoon niet laten spelen” zei hij. “Misschien was hij fysiek nog niet goed genoeg” beaamt hij “In mijn ogen als jij de trainer bent en je vind dat, doe je daar wat aan. Blijkbaar heeft hij die taak ook niet kunnen uitvoeren” rond hij af.

“Die van ons vind het maar niks, maar Roma wil er € 15M voor betalen. Ersun Yanal heeft blijkbaar de wijsheid in pacht en de trainer van Roma snapt er niks van…” verteld hij cynisch.

Hierna ging de voorzitter verder over het transferbeleid:

“Hij wilde Veysel hebben, die speelt bij Galatasaray de ene week wel de andere week niet… Erkan was ook een kandidaat, wie moet hij uit de basis spelen dan? Over Kampl hebben wij het nooit met elkaar gehad en zijn wens voor Valbuena heb ik uit de kranten…”

De voorzitter was nog niet klaar:

“We kunnen Diego binnen halen, doen?” Het is niet mijn speler was zijn antwoord. “Nog iets, Mevlüt was geen verzoek van de trainer, wij hebben hem aan de trainer aangeboden… Hij verteld de waarheid niet” (Ik heb een degelijke versie van de daadwerkelijke conversatie opgeschreven op dit punt in verband met de gebruikte woorden van de voorzitter).

Het volgende punt wat de voorzitter wilde aanstippen was het privé leven… ook hier vielen weer een aantal heftige woorden… “Voorzitter dit kan ik echt niet opschrijven” moest ik zeggen. Het feit blijft dat Ersun Yanal tot aan ons gesprek gisteren alle klachten/opmerkingen over zijn privé leven blijft ontkennen. Ik heb het persoonlijk nog één keer gevraagd, zijn antwoord was duidelijk “nee” met een vervolg “ze proberen mij nu zwart te maken, ik ben toch niet gek?”

De voorzitter stond erop dat ik een tegengeluid zou opschrijven:

“Ik was samen met een ex-politicus aanwezig op de Topuk Yaylasi (een Hotel/trainingscomplex van Fenerbahçe) daar hebben wij het samen gezien. .. Zijn vriendinnen zaten gewoon op de tribune. Ik heb het gezien, ik”. In een moordend tempo ging hij door “Hij maakt zijn trainingsprogramma’s op basis van zijn hoeren… Eigenlijk kan hij helemaal geen training geven…”

Er was tijd voor een vraag mijnerzijds “Je was één week in Bodrum (Yanal was hier ook op vakantie), maar jullie hebben niet een keer een kopje koffie samen gedronken”

“Ik ben zijn voorzitter. Iedereen is langsgekomen, heeft gezeten met mij, bij mij; Ik heb wel gevraagd wat hij uitspookte, hij is de zee op waren de antwoorden… Had hij niet langs moeten komen? Even gedag zeggen?”

Over de problemen met het vaststellen van de begindatum voor de voorbereiding:

“Hij wilde op 25 juni beginnen, de voetballers waren hier, terecht, op tegen… Ik heb tegen de trainer gezegd, mochten we toch Europa in mogen dan roepen we ze wel tijdig bij elkaar, daarna hebben we besloten om 14 juli als startdatum te nemen… Als ik hem had willen ontslaan had ik dan aan het begin van dit seizoen hem voor twee jaar laten bij tekenen?.. Hij heeft problemen gehad met Sow (Moussa), problemen met Emenike altijd heb ik hem gesteund… De gewonnen wedstrijd van Galatasaray? Die hadden we ook gewonnen als de voetballer zelf de leiding hadden…”

De voorzitter haalde Kuyt even aan: “Kuyt is vandaag(gisteren) terug gekomen… Toen hij hoorde dat de trainer was vertrokken zei hij goed gedaan voorzitter…”

Mijn vraag “Als Ersun Yanal zo slecht is, wat nou als jullie het aankomend seizoen niet bereiken wat hij heeft bereik, het grote puntenverschil met de andere ploegen?..” “Mijn spelers zullen hetzelfde presteren. Stel dat dit anders uitpakt. Is er één verantwoordelijk, dat ben ik” was zijn antwoord…
Het laatste wat hij over de trainer wilde zeggen: “Niet de trainer, maar de spelers en een slecht seizoen van Galatasaray heeft ons het kampioenschap gebracht…”

Na Yalan wilde hij nog het eea kwijt over zijn voorgangers… “Begin alsjeblieft niet over Aykut Kocaman” ging hij door; “Hij heeft precies vijf keer zijn ontslag ingediend, elke keer weer hebben we er alles aangedaan om dit ongedaan te maken… Ook bij Aykut stond ik altijd achter hem…” Hij hielp ons even herinneren aan de problemen met ster speler Alex: “Een vol stadion floot Alex uit, in mijn eentje stond ik op, ik heb die tribunes stil gekregen. Waarom zou een voorzitter die dat doet dezelfde speler wegsturen? Aykut wilde hem niet meer, daarom heb ik hem van de hand gedaan…”

Tot slot: “Over Zico zeiden ze dat is pas een grote trainer, op zijn derde werkdag kwam Alex al naar me toe, voorzitter dit is helemaal geen trainer, met hem worden we nooit kampioen…”

1121112-18486446-1600-900