Blog

Galatasaray – Real Madrid: Een terug- en vooruitblik met @JurrVanWessem

Galatasaray – Real is het affiche waarmee de aanhang van de Turkse grootmacht graag koketteert. Waar de rivalen soms door een loting in de beker een Turkse tegenstander meer dan twee maal treffen in één seizoen, zien de Galatasaray supporters de grootste club ter wereld soms vier keer als tegenstander voorbij komen in één kalender jaar.

Real-Madrid-vs-Galatasaray-810x426

Morgen om 22:30 staat het 9e onderlinge duel op het programma tussen Real Madrid en Galatasaray. Tijdens de Trofeo Santiago Bernabéu. In 2011 werd Galatasaray voor het eerst uitgenodigd. Zou jij wat kunnen vertellen over deze ere wedstrijd? Op welke basis worden ploegen uitgenodigd?

Het is een vorm van vriendschap en erkenning voor de tegenstander. Soms is zo’n wedstrijd ook gelieerd aan een transfer maar in het algemeen is de tegenstander vooral een leuke bijzit bij de seizoenspresentatie van Real Madrid want zo moet je de wedstrijd wel zien. Het is ook niet de bedoeling dat de tegenstander Real op zijn nummer zet, al mag de gast natuurlijk wel winnen. Vorige week won AS Roma bij Valencia en dat was toch wel een domper voor de fans van die club. Het is nu wel speciaal want de eerste wedstrijd zonder Casillas en de eerste met Rafa Benitez. Daarvoor komt het publiek. Dat bij Galatasaray Sneijder meedoet is vooral voor hem een leuke bijkomstigheid. Het Madrileense publiek gunt hem hooguit een applaus.

Als liefhebber van het Zuid-Europese voetbal zal je geregeld Galatasaray voorbij hebben zien komen in je carrière, wat vind jij van de Turkse grootmacht?

De Turkse competitie valt eerlijk gezegd net buiten mijn gezichtsveld, maar Galatasaray ken ik vooral van de Europese wedstrijden en wat flitsen van de toppers in eigen land. Het is natuurlijk de eerste Turkse club die een Europese hoofdprijs won en daarom de vaandeldrager van het Turkse voetbal. In mijn jeugd (jaren 60/70) was Fenerbahçe dat (ook vanwege legendarische wedstrijden tegen Ajax) maar sinds ruim twintig jaar is dat wel anders. Natuurlijk spreekt Gala tot de verbeelding vanwege goede spelers. Sneijder past zeker in een traditie met Taffarel, Popescu, Hagi, Jardel en recent nog Drogba.   

In 2000 begon de afscheidstournee van de aller grootste die er heeft gespeeld  bij Galatasaray met de wedstrijd om de Super Cup tegen de Koninklijke, Gheorge Hagi had een speelse avond. De grote man was de nieuwe spits, Mario Jardel, die was gekocht met de volledige prijzenpot die was gegenereerd met het winnen van UEFA Cup, wat staat jou nog bij van dit duel?

Het was een bijzondere wedstrijd om verschillende redenen. Allereerst speelde Galatasaray heel gedurfd en was het op het veld geen outsider. Bij Real deed Figo voor het eerst mee. Het was stampvol en ik keek voor de wedstrijd vooral op de eretribune naar onwaarschijnlijk veel mooie vrouwen die Galatasaray achterna waren gereisd. Ik geloof dat we onze cameraman nog vroegen om extra shots van de tribune te maken. Dat was ongekend, een beetje als de Bavaria-babes in 2010. Ik had (ten onrechte) gedacht dat er vooral mannen uit Istanbul waren overgekomen. De wedstrijd ging in golfbewegingen maar Galatasaray was uiteindelijk de bovenliggende partij dankzij Jardel, die in de verlenging een knappe, opportunistische goal maakte. Het hele stadion ontplofte. Het was overigens al het vierde jaar dat de CL-winnaar naast de Supercup greep, dus eigenlijk was dat geen verrassing. Lucescu was zeer trots en liep juichend het veld in.

032002

Ik was eerlijk gezegd vergeten dat beide goals in de officiële speeltijd uit strafschoppen kwamen. En Hagi kon geen stempel op de wedstrijd drukken en werd gewisseld. Een paar maanden ervoor was hij nog op het EK tegen Italië van het veld gezonden. Maar Jardel heb ik van die wedstrijd wel onthouden (ik maakte in 1995 een portret van hem in aanloop naar Ajax-Grêmio, dus had ik een zwak voor hem).

Mircea Lucescu had het stokje overgenomen van Fatih Terim en was bezig met Terim te overtreffen, de kwartfinale van de Champions League werd een half jaar na de winst in de Europese Super Cup bereikt. Wederom de Koninklijke als tegenstander, die dit seizoen echt waren begonnen aan het bouwen aan de droom van Perez de Galácticos. In Istanbul werd het een memorabele avond, helaas in Madrid niet, wat kun je ons vertellen over dit tweeluik?

Eerder speelde Galatasaray tegen Monaco in de groep. Monaco verloor in Istanbul na een onfortuinlijke wedstrijd maar won daarna in een zinderende wedstrijd thuis, met negen tegen elf. Toch ging Galatasaray door naar de volgende ronde en vervolgens kwam het ook door de tweede groepsronde. Galatasaray speelde Real helemaal zoek in de tweede helft. Maar uiteindelijk werd het 3-2 en in Madrid was Real wel een maatje te groot. Volgens mij waren die wedstrijden tegelijkertijd met Bayern-Man United en heb ik beide duels in samenvatting gezien.

jardel

Terug naar het nu, beide ploegen zijn voor altijd verbonden aan aartsrivalen, hoe schat jij voor beide ploegen de kansen op nationaal en internationaal succes?

Real Madrid is ook onder Rafa Benitez een kanshebber voor alle prijzen (al blijft alles afhankelijk van de vorm van Messi). Ik verwacht dat Real nog meer op de kwaliteiten van Cristiano zal teren en dat de defensie hechter wordt, maar er zijn nog veel vraagtekens. De transfer van Kovacic kan ik niet plaatsen en als Illarramendi en Isco moeten vertrekken blijft er weinig Spaans over.

Galatasaray is te klein voor het tafellaken maar de groepsronde overleven kan het natuurlijk wel, als de loting niet al te zwaar is. Vorig seizoen was het prut, het jaar ervoor was het goed. Bij een eventueel vervolg in de Europa League kan de ploeg net als in 2000 ver komen.

Jurriaan van Wessem, Dutch correspondent in the mediterranean world, and of international football; Doriano di cuore, fieru di esse monegascu, i fidel valencianista.

Jurriaan volgen op twitter doe je hier!

Blog

Moet ik deze competitie de rug toe keren?

Net op het moment dat mijn lenzen het gingen begeven door het niveau van de derby tussen Galatasaray en Fenerbahçe belanden we midden in een toneelstuk wat zijn weerga niet kon. Gelukkig heb ik altijd een aantal niet-Turken thuis op de bank om de boel nog enigszins objectief te beoordelen, het was echt bizar.

Dat de keeper van Fenerbahçe en het Turkse elftal niet helemaal goed bij zijn hoofd is, was geen nieuws. Dat de scheidsrechter alles toeliet was wel nieuw. Volkan kreeg vrij spel voor zijn zelfverzonnen plan. Te bedenken dat een aantal weken geleden men hier ging twijfelen over het feit of de aanpak van Tim Krul wel ‘netjes’ was, hoop dat die niet voor de buis zaten gisteren. Bij alle vijf de penalty’s ging hij lekker naast het doel staan nadat de bal door de nemer op de stip was geplaatst. De scheidsrechter stond erbij en keek er naar. Het was hem allemaal nog niet gek genoeg. Felipe Melo schoot over, zie beelden:

Melo krijgt geel, écht waar. De scheids houdt de keeper tegen alsof het zijn aangeschoten gabber in de kroeg is, het gaat alle normen en waarden voorbij. Ja het is altijd een feest op schop en scheld gebied deze, in potentie prachtige, wedstrijd, maar dit gaat gewoon te ver. Ik hoef niet op te schrijven hoe er in andere landen, sporten met zoiets zou worden omgegaan.

Ik kan mijn gevoel van de na de wedstrijd maar moeilijk omschrijven, ik was woest, misselijk, triest, cynisch, schaamte en bereid om het Turkse voetbal te laten vallen. Iedereen die mij een beetje kent weet dat het laatste praktisch onmogelijk is. Het voetbal in Turkije is op sterven na dood en er is niemand die wat (kan) doet(n). De nationale ploeg is niet meer dan een grap. Bij de UEFA zijn de clubs ‘die fixers’.

In eerdere stukken heb ik genoeg voorbeelden gegeven van discutabele gevallen in de Turkse competitie. Misschien denkt een enkele dat ik moeite heb met het verlies van gisteren, kom op het is de Super Cup, leuk maar ook niet meer. Ik heb moeite met het feit dat dit een voorspelling is van weer een jaar ellende, modder gooien, bedrog en leugens. Ik zit me op te vreten achter mijn TV en computer en de Turkse voetbalbond doet in de tussen tijd helemaal niks. Ondertussen mag ik vragen beantwoorden als “Waarom liggen er bij Trabzon – Fener sluipschutters op het dak?

Er is een supporters probleem in Turkije. Oh ja? Als je de link niet kan maken tussen het uitblijven van boetes voor de schuldige club en de oplopende problemen in de stadions moet je misschien even de bovenkamer laten bekijken door iemand die daarvoor gestudeerd heeft. Mijn grote vriend, het keepertje Volkan, doet alles om het bloed onder je nagels vandaan te halen, op een afstand van enkele meters. “Iedereen gooit altijd van alles naar me!” Gek he? Ga eens opzoeken wanneer hetzelfde de keeper van Galatasaray, Besiktas of Trabzonspor is overkomen. Niet namelijk Volkan, het is je gedrag. Net als dat schofterige aanvoerdertje van je. Als je een hond elke dag naar behandeld en uitdaagt kan je een keer gebeten worden. Dan moet je niet boos worden op die hond maar nadenken over je eigen gedrag.

Ik ben alles behalve neutraal, voordeel is in deze, dat hoeft ook niet. Ik vind het heerlijk om me 90+ minuten te ergeren aan de spelers van Fener die ik vanuit mijn tenen haat. Daar is rivaliteit toch voor? Ik doe er niemand kwaad mee. Ik ben bij genoeg verlies partijen geweest van Gala tegen de vijand dat ik het wel een plek kan geven mocht het weer eens voorkomen. Dit gaat niet over mijn haat richting Fener. Dit gaat over het kapot maken van de nummer één sport in een land.

De machteloosheid is gekmakend. Ik heb geen enkel vertrouwen meer in de beleidsbepalers. Er is echt geen sprankje hoop en dat zorgt voor dat onbegrijpelijke punt, moet ik deze competitie de rug toe keren? Ik wil het echt , maar ik kan het toch niet (denk ik).

Ik geef jullie hier op een, digitaal, briefje, dit gaat niet meer veranderen, goed komen. Die boetes, puntenaftrek, degradaties, gaan niet meer komen. Dat zal nooit worden vergeten/vergeven. Misschien als de machthebbers in het Turkse voetbal worden vervangen, misschien. Hoe realistisch is dat in een land waar de Premier en President aan stuivertje wisselen doen?

B_7a19cf28bcbb9a8720a46e70d7fbb602

 De criminelen